Run 的个人资料Run~*日志列表 工具 帮助

Takizawa Run~*

ที่รัก...อย่ามองอย่างงั้นสิคะ >///<

Run~*

:: ... I love you without knowing how, why or even from where ...
7月13日

step5 : PRINCE HOURS

 
o...รักวุ่นวายของเจ้าชายส้มหล่น / Goong S ...o
 
 
 
 
 
                        
 
คังฮูเติบโตขึ้นมาในฐานะเด็กหนุ่มธรรมดา มีเพื่อนมากมาย ทำงานเป็นเด็กส่งบะหมี่และมีโจซังกิคอยดูแลแทนพ่อแม่ของเขา โจซังกิรู้ฐานะแท้แจริงของคังฮูตลอดมา
วันหนึ่งขณะที่คังฮูเพลิดเพลินกับชีวิตเสรีของโลกภายในจู่ ๆ เขาก็ถูกพาเข้าวังพร้อมรับรู้อีกฐานะหนึ่งจากป้าและอาว่าเขาคือองค์ชายคนหนึ่ง
ที่ราชินีโยวังลูกพี่ลูกน้องของเขาต้องการรักษาฐานอำนาจและคงไว้ซึ่งระบบราชวงศ์จึงพาคังฮูเข้าวังแล้วพยายามผลักดันให้เขาเป็นองค์ชายอย่างถูกต้อง
ตลอดจนได้รับการรับรองฐานะจากบรรดารัฐสภา ขณะที่คังฮูเป็นแค่เด็กชาวบ้านยังขาดคุณสมบัติการเป็นองค์ชายอยู่มาก รัฐสภาก็มีลีจุนที่ทุกคนมองว่าเขามีแนวโน้มสูงจะได้เป็นรัชทายาทหากคังฮูไม่มาปรากฏตัวเสียก่อน

ชินแชยองบุตรสาวรัฐมนตรีระดับสูง เดิมทีผู้ใหญ่หมายหมั้นให้เธอแต่งงานกับลีจุนเพราะเขาเหมาะสมกับเธอที่สุด แต่พอคังฮูปรากฏตัวชินแชยองเริ่มลังเลเธอต้องการได้เลือกคนที่ดีและเหมาะสมกับเธอที่สุด ดังนั้นการระหว่างองค์ชายสองคน คือ คังฮู (ลีฮู ) ซึ่งคือ ยองซังกง และ ลีจุน ซึ่งคือ มุนซังกง เธอจึงไม่ปักใจเลือกใคร เธอมักสานสายใยหว่านเสน่ห์และเป็นมิตรกับคังฮู แต่เธอก็หวังในตัวลีจุน

เพื่อให้เกิดการรับรองฐานะคังฮู ราชินีโยวังจำเป็นต้องแลกเปลี่ยนความช่วยเหลือกับพ่อของลีจุนด้วยการให้เขาช่วยอยู่ข้างเธอ เพื่อให้คณะรัฐสภายอมรับรองฐานะองค์ชายแก่คังฮู ซึ่งข้อแลกเปลี่ยนนั้นคือการรับลีจุนเข้าวังด้วย แล้วให้สององค์ชายได้แสดงความสามารถ  แข่งขันกันว่า ใครเหมาะสมจะเป็นองค์ชายรัชทายาทในท้ายที่สุด โดยราชินีโยวังมั่นใจว่ารัชทายาทที่เหมาะสมคือคังฮูแม้เขาจะเติบโตนอกวังใช้ชีวิตอย่างสามัญชนก็ตาม

 

การได้เข้าวังของคังฮูทำให้เขาได้พบกับยางซุนยีอีกครั้ง เวลานั้นเธอทำงานเป็นนางกำนัลฝึกหัด พวกเขาเคยเป็นเพื่อนเรียนประถมด้วยกันโดยที่ยางซุนยีแอบหลงรักคังฮูอยู่เงียบ ๆ    ด้วยสายสัมพันธ์ของพวกเขาและความที่ได้ใช้ชีวิตเยี่ยงคนธรรมดาเหมือนกันมาก่อนพวกเขาจึงเข้าใจกันและกัน แอบห่วงใยกันอยู่ลึก ๆ ยางซุนยีเคยช่วยเหลือคังฮูหนีออกจากวัง       จนเกิดเรื่องวุ่นวาย จึงถูกลงโทษแต่คังฮูก็ขอร้องฮวางแทฮูป้าของเขาให้ช่วยเหลือเธอพร้อมให้เธอได้เลื่อนตำแหน่งเป็นนางกำนัลเต็มตัวโดยมีหน้าที่รับใช้สององค์ชายที่เข้ามาอยู่ในวังเดียวกันในเวลาต่อมา

ชินแชยองรู้สึกแปลกใจที่เห็นคังฮูคอยช่วยเหลือยางซุนยีตลอด ขณะที่ลีจุนก็แอบประทับใจในความน่ารักของยางซุนยีเหมือนกัน พร้อมกับรู้สึกว่าความรักระหว่างเขากับชินแชยองเป็นเรื่องจอมปลอม ปราศจากความจริงใจ ยิ่งเขามองเห็นยางซุนยีแอบลอบมองด้วยความห่วงใยเพราะแอบรักคังฮูมากเพียงไร ลีจุนเหมือนจะแอบซ่อนความอิจฉาไว้ลึก ๆ ชินแชยองก็เช่นกัน ยิ่งลีจุนแน่ใจว่าไม่ได้รักเธอ เขาไม่ต้องการการหมั้นหมายตามที่ผู้ใหญ่จัดการให้และตีตัวออกห่างชินแชยองเพียงไร เธอยิ่งไม่ชอบหน้ายางซุนยีเพียงนั้น โดยเฉพาะเมื่อมองออกว่าสององค์ชายต่างพากันหลงรักยางซุนยี

คังฮูใช้ชีวิตในฐานะองค์ชายอย่างลำบาก ยิ่งฮันซังกุงผู้เคร่งครัดถูกส่งมาเป็นผู้ดูแลอบรมยองซังกงด้วยแล้ว คังฮูจึงแทบนอกลู่นอกทางไม่ได้ ขณะเดียวกันเขาก็ได้รับแรงกดดันจากการดูถูกของผู้คนที่ไม่อาจยอมรับเขาในฐานะองค์ชายได้ แต่ด้วยเป็นคนมีน้ำใจคังฮูจึงมีเพื่อน ๆ เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ตลอดจนวันหนึ่งเขาได้เอาชีวิตเข้าแลกเพื่อปกป้องราชินีโยวังจากการลอบทำร้ายไว้ได้ คะแนนนิยมของคังฮูจึงเพิ่มมากขึ้น

การลอบทำร้ายราชินีทำให้ลีจุนสงสัยพ่อของเขาเพราะเขาเชื่อว่าการโค่นล้มราชินีพ่อเขาต้องเกี่ยวข้องเรื่องนั้นไม่เบื้องหน้าก็เบื้องหลัง เขาจึงเอ่ยปากบอกพ่อว่า เขาต้องการแข่งกับคังฮูเพื่อตำแหน่งรัชทายาทอย่างยุติธรรมแม้ลึก ๆ แล้วลีจุนจะเป็นองค์ชายผู้เงียบขรึม ซ่อนความโดดเดี่ยวไว้เร้นลึกกลับหลงใหลในดนตรีทว่าเขาก็ยอมก้าวเดินไปสู่เส้นทางองค์ชายตามที่พ่อของเขาปูทางโดยไม่โต้แย้ง

แม่ของลีจุนรู้ว่ายางซุนยีคือคนที่ทำให้ลีจุนเปลี่ยนใจจากชินแชยองจึงหาทางกำจัดเธอออกจากวังด้วยการใส่ร้ายว่าเธอขโมยแหวนซึ่งเป็นแหวนสำคัญของราชวงศ์ที่มีเพียงสามวงเท่านั้นทำให้เธอถูกสอบสวนและถูกพักงานแต่คังฮูยอมเสียสละแหวนของตนให้ลีจุนใช้เพื่อล้างมลทินให้ยางซุนยีโดยไม่สนใจว่าการสูญเสียแหวนนั้นไปอาจทำให้คังฮูพลาดโอกาสได้เป็นรัชทายาท การกล้าไม่แยแสต่อตำแหน่งนั้นเพื่อช่วยหญิงที่ตนรักและเพื่อมอบความยุติธรรมให้ยางซุนยีของคังฮูทำให้ลีจุนรู้สึกชื่นชมเพราะเขาไม่อาจทำได้เพียงนั้น ยางซุนยีเข้าใจว่าลีจุนเป็นคนช่วยเหลือเธอไว้แต่ลีจุนไม่ต้องการให้เหตุการณ์นั้นทำให้เขาได้ใจเธอมาจึงบอกความจริงกับยางซุนยี

เพราะได้เข้าวังคังฮูจึงรับรู้เรื่องราวของแม่มากขึ้นรู้ว่ามีบางปมทำให้แม่ต้องออกจากวังพร้อมมลทินเขาพยายามค้นหาความจริงแต่เกินความสามารถองค์ชายไร้อำนาจจะทำได้ หนทางเดียวที่สามารถคลี่คลายความจริงให้แก่แม่เขาได้คือ คังฮูต้องได้เป็นองค์ชายรัชทายาท เขาจึงปรับเปลี่ยนตัวเองจากองค์ชายร่าเริงขี้เล่น เป็นองค์ชายผู้จริงจังใฝ่เรียนรู้ แล้วแข่งขันกับลีจุนอย่างเป็นทางการตามวิธีการที่ราชินีโยวังได้ประกาศแก่คณะรัฐสภาทราบ

 

การแข่งขันเพื่อทดสอบองค์ชายเริ่มต้นด้วยการแข่งด้านศิลปะ ครอบครัวลีจุนแอบให้ความช่วยเหลือลีจุนอยู่เงียบ ๆ ขณะที่ครอบครัวชินแชยองเริ่มเห็นความสามารถที่ซ่อนเร้นในตัวยองซังกง (คังฮู) แม้มุนซังกง( ลีจุน) จะปฏิเสธการแต่งงานกับชินแชยองแต่ครอบครัวเธอก็ยังมีองค์ชายอีกคนที่เหมือนจะเป็นคลื่นใต้น้ำ แม้การแข่งขันครั้งนี้คังฮูจะชนะแต่เขาก็ต้องตกที่นั่งลำบากเมื่อราชนิต้องการแหวนของแม่วงนั้น ดังนั้นยางซุนยีจึงแลกเปลี่ยนเงื่อนไขกับแม่ลีจุนเพื่อให้ได้แหวนคืนโดยการที่เธอยอมย้ายออกไปนอกวังเพื่อจะได้ห่างจากลีจุน

การแข่งขันรอบสองเกี่ยวกับศิลปะการป้องกันตัว คังฮูพยายามฝึกฝนอย่างหนักเพราะเขายังตามหลังลีจุนอยู่มากกระทั่งได้รับบาดเจ็บ แต่วันแข่งขันลีจุนก็เสียสมาธิเมื่อเขาได้พบยางซุนยี เปิดเผยความในใจกับเธอแต่เธอยังคงปฏิเสธเขาเหมือนเดิม เพราะคังฮูมีแนวโน้มจะชนะพ่อของลีจุนจึงแอบให้ชินยอนทำให้คังฮูพลาดอย่างลับ ๆ การแข่งขันรอบนี้คังฮูจึงแพ้

ราชินีโยวังได้รับความช่วยเหลือจากนางกำนัลเล็ก ๆ อย่างยางซุนยี เธอจึงเห็นในความทุ่มเทและภักดีต่อราชวงศ์จึงคิดฝึกฝนเธอเป็นข้าหลวง เธอจึงได้ทำความฝันสำเร็จด้วยการกลับไปโซลแล้วได้เข้าเรียนในสถานศึกษาของราชวงศ์กับสององค์ชาย

 

ราชินีโยวังมีภาระกิจไปต่างประเทศจึงมอบหมายการทดสอบที่สามไว้ให้สององค์ชาย คือพวกเขาต้องเป็นผู้สำเร็จราชการระหว่างราชินีไม่อยู่ ระหว่างนั้นคังฮูแอบเข้าห้องเก็บบันทึกราชวงศ์เพื่อค้นหาความจริงเกี่ยวกับแม่ที่ต้องออกจากวังทำให้เขาพบว่าเกี่ยวข้องกับฮวางแทฮูผู้เป็นป้าที่ตัดสินให้แม่เขาออกจากวัง คังฮูจึงสับสนว่าความจริงคืออะไร เขาวางใจใครได้บ้างครั้นพอมีคนที่มีหลักฐานจะให้แกะรอยก็ถูกพ่อของลีจุนส่งคนไปกำจัดอีก การสะสางคดีให้แม่จึงไม่สำเร็จ เมื่อฮวางแทฮูรู้ว่าคังฮูแอบอ่านบันทึกจึงปลดเขาออกจากการเป็นผู้สำเร็จราชการ คังฮูเสียใจจึงออกจากวังไปสุสานของแม่ ยางซุนยีรู้ข่าวจึงตามเขาไปที่นั่นแล้วสองคนจึงเปิดเผยความในใจต่อกัน

พ่อลีจุนสั่งให้ลีจุนไม่บอกใครเรื่องก่อนออกจากวังคังฮูได้มาขออนุญาตลีจุนในฐานะผู้สำเร็จราชการเพื่อคังฮูจะได้มีความผิด เมื่อราชินีกลับมาคังฮูถูกตำหนิ แต่ระหว่างปฏิบัติภาระกิจแทนราชินีทั้งสององค์ชายทำได้ดีไม่แพ้กัน ภาระกิจดังกล่าวพวกเขาจึงได้คะแนนเสมอกัน

ราชินีมีคนรักเก่าที่พวกเขารักกันมาแต่ครั้งราชินีเรียนเมืองนอกพ่อลีจุนรู้ความลับนี้จึงพยายามหาหลักฐานเกี่ยวกับความสัมพันธ์เพื่อโค่นอำนาจราชินีอีกทั้งนางข้าหลวงผู้ซื่อสัตว์ยังถูกใส่ร้ายว่าขโมยจดหมายจากห้องราชินีแม้ราชินีและคังฮูจะเชื่อว่านางข้าหลวงดังกล่าวบริสุทธิ์เพราะเธอคือคนที่รู้ความลับเรื่องความรักของราชินีแล้วช่วยรักษาความลับนั้นไว้หลายต่อหลายครั้ง รวมทั้งเธอยังเคยปกป้องคังฮูจากความผิดพลาดเพราะความรู้เท่าไม่ถึงการณ์เหมือนกัน

ภาระกิจต่อมาที่สององค์ชายต้องทำคือสอบสวนนางกำนัลแล้วลงโทษนางข้าหลวง ลีจุนหาหลักฐานจนพบว่าครอบครัวเขาเกี่ยวข้องกับเรื่องดังกล่าวทำให้เขาอึดอัด ขณะที่คังฮูเดินหน้าเพื่อช่วยนางข้าหลวงให้ได้รับความยุติธรรมโดยเอาตำแหน่งรัชทายาทเป็นเดิมพัน หากเขาหาความจริงไม่ได้เขายอมสละสิทธิจากการแข่งขันนั้นทำให้ลีจุนแอบทึ่งในสิ่งที่ คังฮูทำอยู่เงียบ ๆ

เพราะความช่วยเหลือจากเพื่อน ยางซุนยีและ ชินแชยอง คังฮูจึงหาตัวคนผิดได้ เวลานั้นคังฮูได้เข้าใจว่าเหตุการณ์ที่เกิดกับนางข้าหลวงก็ไม่ต่างจากที่เกิดกับแม่ของเขาคือ ต้องยอมรับความผิดนั้นไว้กับตัวเพื่อจะปกป้องใครบางคนไว้ เช่นกัน คราวนี้นางข้าหลวงไม่อาจปริปากพูดอะไรได้ก็ต้องยอมรับผิดเพื่อปกป้องราชินี...

เส้นทางสู่การเป็นรัชทายาทเข้มข้นขึ้นเรื่อย ๆ ขณะที่ลีจุนยอมให้ครอบครัวชักจูงเข้าสู่การเป็นรัชทายาทโดยเขาแสร้งซ่อนความฝันที่จะใช้ชีวิตในแบบที่เขาต้องการไว้เพียงเพราะเขาคือองค์ชายลีจุนผู้ที่ไม่เคยขัดใจพ่อ

ชินแชยองมีเป้าหมายคือการเป็นราชินี เธอมีพ่อที่มีฐานะสูงทางการเมืองคอยหนุนหลัง คราวแรกเธอเหมือนจะลังเลระหว่างสององค์ชายแต่ครั้นได้รู้จักคังฮูมากขึ้นเธอกลับได้รับรู้ชีวิตที่เปี่ยมด้วยน้ำใจของเขา คังฮูเหมือนได้เติมเต็มชีวิตที่เงียบเหงาและซ่อนปมว้าเหว่เรื่องแม่ของชินแชยองให้อบอุ่น เธอจึงหลงรักคังฮูแล้วคอยช่วยเหลือเขาเพื่อจะให้ได้อยู่เคียงข้างเขาเพราะเชื่อว่าในฐานะองค์ชายเขาต้องพึ่งพาเธอ

ยางซุนยีแม้จะก้าวผ่านนางกำนัลตัวเล็ก ๆ ไปเป็นนักเรียนข้าหลวงที่มีราชินีให้ทุนการศึกษาแต่ความรักของเธอดูจะไม่เหมาะสมกับองค์ชายแม้เธอและคังฮูจะแอบชอบกันมาตั้งแต่เป็นเด็กแล้วความรู้สึกนั้นได้รับการสานต่อสายใยอีกครั้งเมื่อพวกเขาสองคนได้พบกันในรั้ววังแต่เรื่องไม่ง่ายเมื่อชินแชยองคือผู้หญิงที่ฮวางแทฮูหมายตาไว้ให้ยองซังกง
คังฮู หรือ ยองซังกง องค์ชายลีฮู จะสามารถชนะการแข่งกันอย่างเข้มข้นกับองค์ชายลีจุน หรือ มุนซังกงเพื่อก้าวสู่บัลลังก์ได้หรือไหม ความรักและชนชั้นอันแตกต่างระหว่างองค์ชายและนางข้าหลวงจะดำเนินไปทิศทางใด ...ร่วมเปิดรั้ววังก้าวผ่านประตูหัวใจของพวกเขา...เพื่อพบคำตอบใน goong s.

                               

credit :: http://club.hunsa.com/goongs
 

2月24日

step 4 : My Girl

 
...My Girl รักหมดใจ  ยัยกะล่อน...
 
 
 
จู ยูริน เป็นมัคคุเทศน์คอยดูและนักท่องเที่ยวในเกาะเชจู เธอสามารถพูดได้หลายภาษาไม่ว่าจะเป็นภาษาจีน และญี่ปุ่น เพราะเธอเดินทางตามพ่อที่ชอบย้ายบ้านไปอยู่ต่างประเทศไม่ว่าจะเป็น จีน ญี่ปุ่น ฮ่องกง อยู่มาวันหนึ่งระหว่างที่เธอรอลูกทัวร์มาถึงสนามบิน และเครื่องบินก็ใกล้จะขึ้นแล้ว ยูริน รู้ว่าพวกเขาจะต้องมาสายแน่ๆ เพื่อเป็นการถ่วงเวลาให้ลูกทัวร์มาทันขึ้นเครื่องบิน เธอจึงแกล้งทำเป็นร้องไห้และบอกกับพนักงานในสนามบินว่าแฟนของเธอขึ้นเครื่องไปแล้ว และเธอก็อยากจะขึ้นไปบอกลาแฟนเธอ ยูรินขึ้นไปบนเครื่องบินและเดินหาแฟนหนุ่มผู้ไร้ตัวตน สุดท้ายเธอได้พบกับ ซอล กงชาน และแกล้งทำทีเป็นลมเหมือนได้พบกับแฟนเธอแล้ว ซอล กงชาน รู้สึกงงและรู้ว่าเธอโดนหญิงผู้นี้หลอกลวงคนอื่นอยู่

ต่อมา จู ยูริน ถูกแก๊งค์ทวงเงินตามล่าเพราะพ่อของเธอนั้นติดพนันและไม่มีเงินจ่าย พ่อของ จู ยูริน หนีไปไหนก็ไม่รู้ทำให้ จู ยูริน ต้องหาเงินมาใช้หนี้ จู ยูริน จึงพยายามหลบหนีจากพวกแก๊งทวงเงินเหล่านั้น

ซอล กงชาน เป็นผู้อำนวยการของโรงแรม L'Avenuel ในกรุงโซล เขาได้เดินทางมาที่เกาะเชจูเพื่อดูแลต้อนรับลูกค้าชาวจีน และนอกจากการดูแลลูกค้าแล้ว ซอล กงชาน ยังมีหน้าที่สืบหาญาติผู้น้องซึ่งเป็นหลานแท้ๆ ของปู่ ซอลอุง เขาพยายามให้ ยุน จินกยอง เลขานุการส่วนตัวของเขาให้สืบหาอย่างโดยเร็วเพราะปู่ของเขานอนล้มป่วยไม่สบาย

เมื่อ ซอล กงชาน มาถึงโรงแรมของเขา พนักงานในโรงแรมได้บอกว่าไม่มีล่ามภาษาจีน ชอล กงชาน ได้นามบัตรของ จู ยูรินมาและรู้ว่าเธอสามารถพูดภาษาจีนได้จึงได้จ้างให้เธอมาเป็นล่าม กงชาน ได้พาลูกค้ามาเลี้ยงต้อนรับที่บ้านพักตากอากาศของเขา เขาบอกกับลูกค้าว่าที่บ้านนี้ไม่มีคนอยู่เลย หากพวกเขาอยากมาเมื่อไรก็มาพักได้ทุกเมื่อ จังหวะเหมาะกับ จู ยูริน เมื่อไม่มีคนอาศัยอยู่ที่นี่ เธอจึงสวมรอยขอพักอาศัยอยู่ที่บ้านหลังนี้ หลังจากที่ทุกๆคนแยกย้ายกลับบ้านไป จู ยูริน แอบพักอยู่ในบ้านของ ซอล กงชาน หลายวัน และเมื่อเห็นว่าที่บ้านนี้ยังมีสวนส้มมากมาย เธอจึงเด็ดผลส้มออกมาเลขายริมถนนจนได้เงินเป็นก้อน จู ยูริน หวังว่าเธอจะเก็บเงินสักก้อนหนึ่งเพื่อให้พ่อเธอซื้อตั๋วเครื่องบินหนีไปอยู่ประเทศญี่ปุ่นชั่วคราว เพื่อหลบหนีเจ้าหนี้

ป้าของ ซอล กงชาน โทรมาบอกให้ ซอล กงชาน ช่วยหา ซอ จองอู เพื่อนของเขาซึ่งอยู่เมืองนอกและคาดว่าจะกลับมาเกาหลีแล้ว และเขาคงจะมาหา ซอล กงชาน แน่นอนและก็เป็นอย่างที่ป้าคาดไว้เพราะ ซอ จองอู ได้เดินทางมายังเกาะเชจูจริงๆ ด้วย ซอ จองอู ได้มีโอกาสพบกับ จู ยูริน เป็นครั้งแรกเมื่อเขาได้ช่วยเหลือเธอจากพวกแก๊งตามหนี้ที่จะมาจับเธอ จู ยูริน ขอบคุณที่ ซอ จองอู ได้ช่วยเหลือเธอเอาไว้ และ ซอ จองอู ก็ดูเหมือนจะชอบเธอตั้งแต่แรกเห็นซะแล้ว

ต่อมา ซอล กงชาน ได้พบกับ จู ยูริน อีกครั้งหนึ่งเมื่อเขาขับรถไปทับผลส้มที่ จู ยูริน นำมาขายริมถนน ทำให้ จู ยูริน ตกใจและขอโทษกับเขาไว้ล่วงหน้าแล้ว และเมื่อ ซอล กงชาน
ได้เดินทางมายังบ้านพักเพื่อเก็บผลส้มไปฝากปู่ซึ่งกำลังนอนไม่สบายอยู่ที่กรุงโซล ทำให้เขาได้พบกับ จู ยูริน อีกครั้งหนึ่งเพราะเธอกำลังขโมยตัดผลส้มอยู่ เมื่อ จู ยูริน ถูกจับได้เธอขอโทษเขาและยอมนำเงินคืนทั้งหมดพร้อมทั้งขอร้องไม่ให้เขาแจ้งตำรวจจับเธอ ซอล กงชาน จึงไล่เธอออกจากบ้านพักของเขาไป

เมื่อ ซอล กงชาน เดินทางกลับมาถึงกรุงโซล เป็นจังหวะเดียวที่ จู ยูริน ตัดสินใจเดินทางมายังกรุงโซลด้วยเช่นกันเพื่อหนีแก๊งค์เจ้าหนี้ จู ยูริน ยังโกหกบอกพวกแก๊งค์เจ้าหนี้ว่า ซอล กงชาน จะเป็นคนจ่ายหนี้ให้ทั้งหมดอีกด้วย จู ยูริน ได้ย้ายมาพักอาศัยกับ อาน จิน ชิม เพื่อนสนิทของเธอที่เปิดร้านทำผม

ซอล กงชาน ได้รับรายงานว่าจาก ยุน จินกยอง ว่าญาติผู้น้องของเขานั้นสูญหายในประเทศญี่ปุ่นหลังจากเกิดแผ่นดินไหวร้ายแรงขึ้น แต่เมื่อเขารู้ว่าปู่ของเขาอาการหนักใกล้สิ้นชีวิตแล้ว ปู่มีความหวังที่จะได้พบหลานสาวแท้ๆ ก่อนเสียชีวิต ซอล กงชาน นึกถึง จู ยูริน หญิงสาวผู้มีความสามารถด้านโกหกหลอกลวงเป็นเลิศ เขาจึงบอกให้ ยุน จินกยอง นัด จู ยูริน มาพบ และได้จ้างให้เธอมาเป็นญาติผู้น้องซึ่งเป็นหลานสาวที่ปู่ ซอล อุง อยากพบและบอกว่าหากเธอไม่ทำตามข้อเสนอของเขาก็จะแจ้งตำรวจจับเรื่องขโมยส้ม เขาพร้อมจะชดใช้หนี้สินทั้งหมดให้กับแก๊งตามหนี้ และให้เงินพิเศษเธอเป็นค่าตอบแทน จู ยูริน รู้สึกสับสนและเหมือนตัวเองอยู่ทางตันจึงตัดสินใจสวมบทบาทรับเป็นญาติผู้น้องของ ซอล กงชาน ในที่สุด

จู ยูริน มาพบกับปู่ ซอล อุง และสามารถช่วยให้ ซอลอุง อาการดีขึ้นอย่างรวดเร็ว จนสามารถกลับบ้านได้ จู ยูริน คิดเพียงว่าหากคุณปู่อาการดีขึ้น เธอก็จะสามารถได้รับเงินตอบแทนที่ดีจาก ซอล กงชาน และในช่วงระหว่างที่เธอเป็นญาติปลอมๆ อยู่นั้น ซอล กงชาน และ ยุน จินกยอง
ก็พยายามสืบหาญาติผู้น้องที่แท้จริงของเธอตลอดเวลาด้วย

คิม ซอฮยอน ซึ่งเป็นนักเทนนิสระดับชาติของประเทศเกาหลี ก็เดินทางกลับมายังเกาหลีเพื่อสานสัมพันธ์รักครั้งเก่ากับ ซอล กงชาน หลังจากที่จากเขาไปถึง 2 ปี ตอนแรก ซอล กงชาน รู้สึกเสียใจจะเขาทำใจได้ แต่เมื่อ คิม ซอฮยอน กลับมาขอคืนดีด้วยแล้ว จู ยูริน เกรงว่าเธอจะเป็นตัวกั้นกลางระหว่างทางของสองคนนั้น เพราะเธอรู้ว่า คิม ซอฮยอน รู้สึกไม่ดีกับเธอเพราะเห็นว่าเธอเป็นญาติผู้น้องที่สนิทกับ ซอล กงชาน มากแถมเขาก็คอยดูแลเธอเป็นอย่างดีด้วย จู
ยูริน จึงช่วยให้ ซอล กงชาน กลับไปคืนดีกับ คิม ซอฮยอน ในที่สุด แต่ใจลึกๆ ของ จู ยูริน นั้นเริ่มมอบหัวใจให้กลับ ซอล กงชาน ไปซะแล้ว

จู ยูริน ได้มีโอกาสพบกับ ซอ จองอู อีกครั้งหนึ่งหลังจากที่รู้ว่าเขาเป็นหุ้นส่วนโรงแรม L'Avenuel แต่ ซอ จองอู ไม่ได้ทำงานและอยู่ไปวันๆ เขาเป็นหนุ่มเพลย์บอยและคบกับผู้หญิงไปวันๆ จู ยูริน มักจะปรับทุกข์ให้เขาฟังเสมอ และมักจะพ้อเรื่องที่เธอ เริ่มชอบ ซอล กงชาน ถึงแม้ว่ามันจะเจ็บปวดที่ได้รับฟังเรื่องเล่าเหล่านี้จากหญิงสาวที่เขาหลงรัก แต่ ซอ จองอู
ก็ยอมรับฟังแต่โดยดี และซอ จองอู ก็รู้ความจริงอยู่แล้วเรื่องที่เธอแสดงเป็นญาติปลอมๆ ของ ซอล กงชาน โดยเขาก็ไม่บอก ซอล กงชาน ด้วยว่ารู้เรื่องว่า จู ยูริน เป็นเพียงญาติปลอมๆเท่านั้น

นานวันเข้า จู ยูริน เริ่มมีความสนิทสนมกับป้า ลุง และ ปู่ ของ ซอล กงซาน จนเหมือนกับเธอเป็นญาติแท้ๆ ของพวกเขา ทำให้ จู ยูริน รู้สึกเสียใจและผิดต่อพวกเขามากๆ และยิ่ง ซอล กงชาน ดูแลเป็นห่วงเป็นใยเธอมากขึ้น จู ยูริน ก็ยิ่งไม่อยากเป็นญาติปลอมๆ ของเขาที่จะต้องอาศัยอยู่ใต้ชายคาเดียวกันด้วย และด้วยความรู้สึกรักที่มีอาจเปิดเผยต่อ ซอล กงชาน ด้วยแล้ว ยิ่งทำให้ จู ยูริน รู้สึกเจ็บปวดอย่างมาก ประกอบกับหากทุกคนรู้ก็จะไม่ให้อภัยเธอเป็นแน่

หลายครั้งที่ ปู่ อยากคุยกับพ่อของ จู ยูริน เธอจึงให้ อาน จินกวู น้องชายของ อาน จินชิม แกล้งพูดเป็นเสียงพ่อของเธอแทน ซอล อุง อยากพบกับพ่อของ จู ยูรินมากถึงขนาดจะไปเยี่ยม พ่อของ จู ยูริน ที่ญี่ปุ่น และเมื่อ จู ยูริน รู้จึงรีบโกหกว่าพ่อของเธอจะเดินทางมาที่นี่แทน จู ยูริน โกหกทุกคนในบ้าน โดยมี ซอล กงชาน ช่วยกันปกปิดกลัวว่าทุกอย่างจะถูกเปิดเผย

ซอล กงชาน ยังคงตามหาญาติผู้น้องของเขา เมื่อรู้ข่าวว่าญาติของเขานั้นเสียชีวิตลงหลังจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวในญี่ปุ่นแล้ว จึงคิดว่า จู ยูริน อาจจะต้องกลายเป็นญาติผู้น้องของเธอตลอดไป และด้วยความสนิทสนมทำให้ ซอล กงชาน เอ็นดูและหลงรัก จู ยูริน ในที่สุด และได้บอกเลิกกับ คิม ซอฮยอน เพราะเธอพยายามเปิดเผยเรื่อง จู ยูริน กับคนในบ้านหลังจากที่สัญญากับเขาแล้วว่าจะไม่บอกเรื่องเหล่านี้ให้ใครได้ล่วงรู้

ซอ จองอู และ คิม ซอฮยอน รู้ว่าระหว่าง ซอล กงชาน และ จู ยูริน นั้นมีใจให้กัน ซอ จองอู ไปขอปู่ว่าเขาจะขอคบกับ จู ยูริน ทั้งๆที่ จู ยูริน ไม่ได้คิดกับเขาเช่นนั้น แต่เขาก็แค่หวังว่าเธอจะหันมามองเขาบ้างได้ก็ต้องผิดหวังในความรักในที่สุด เมื่อ ซอล กงชาน รู้ว่า ซอ จองอู ชอบ จู ยูริน มากเขาจึงรู้สึกเสียใจและตัดสินใจจะเดินทางไปประชุมงานที่โรงแรมในเกาะเชจูในวันเดียวกับที่ ซอล อุง จะเปิดตัวให้ทุกคนรู้ว่า จู ยูริน เป็นหลานสาวที่แท้จริงในงานวันเกิดโรงแรม แต่สุดท้าย ซอล กงชาน ก็มิอาจห้ามใจของตัวเองได้ เขากลับมารับ จู ยูริน และหนีออกจากโรงแรมไปด้วยกัน โดย จู ยูริน โกหกปู่ไปว่า พ่อของเธอยังไม่อยากให้เปิดตัวต่อสาธารณชน

เมื่อ ยุน จินกยอง และ ซอล กงชาน สามารถติดต่อรู้ว่า ญาติแท้ๆของปู่นั้นยังมีชีวิตอยู่โดยมีชายคนหนึ่งที่ได้ช่วยเหลือเอาไว้ และนั่นก็คือ จู แทฮยอง พ่อของจู ยูริน นั่นเอง ซึ่ง พ่อของเธอก็ไม่รู้เลยว่าเธอไปทำงานเป็นญาติปลอมๆของ ซอง กงชาน เมื่อพ่อของ จู ยูริน รู้เรื่องว่ามีคนมาตามหากเด็กที่เขาช่วยเหลือเอาไว้ จู แทฮยอง จึงมาที่โรงแรม L'Avenuel เพื่อมาบอกเรื่องญาติที่สูญหายโดยหวังจะได้เงินตอบแทน แต่กลับพบกับ คิม เซฮยอง แทน

จู แทฮยอง เล่าทุกอย่างให้ คิม ซอฮยอง รู้เพราะเธอแกล้งบอกว่าหากบอกเรื่องนี้ให้เธอฟังแล้วเธอจะบอกให้ทุกคนรู้เองและได้มอบเงินก้อนหนึ่งให้กับ จู แทฮยอง เป็นค่าตอบแทน เมื่อ คิม ซอฮยอง รู้ว่าคนที่ ซอล กงชาน รักนั้นคือ จู ยูรินแล้วและเธอรู้สึกเจ็บปวดกับสิ่งที่ ซอล กงชาน
ทำให้เธอตัดสินใจไปพบ ซอล อุง และเล่าเรื่องจริงทุกอย่างให้ฟัง

ซอล อุง ได้ให้ จางอิลโด พาเขาไปพบกับหลานสาว ชเว ฮานา ตัวจริงโดยได้กำชับ จางอิลโด และ ยุน จินกยอง ว่าไม่ให้บอกความจริงที่เขารู้แล้วว่า จู ยูริน เป็นญาติปลอมๆ ซอล อุง รู้สึกเสียใจและรับไม่ได้ที่ จู ยูริน มาหลอกลวงเขา

ซอล กงชาน จึงตัดสินใจจะแกล้งบอกทุกคนในบ้านว่า จู ยูริน จะไปเที่ยวที่เกาะเชจู และเขาสัญญากับ จู ยูริน ว่าจะตามไปอยู่กับเธอ อย่างไรก็ตาม ซอล อุง ได้เรียกตัว จู ยูริน มาพบจนเธอรู้ว่าปู่รู้ความจริงทั้งหมดแล้ว เธอร้องไห้และขอโทษเขา ซอล อุง จึงบอกให้เธอจากบ้านนี้ไปและไม่ให้พบหน้า ซอล กงชาน อีก และห้ามบอกว่าเขารู้ความจริงแล้ว จู ยูริน ขอร้องปู่ว่าให้ ซอล กงชาน ไปส่งเธอที่สนามบินเพื่อพบกันเป็นครั้งสุดท้าย แล้วเธอจะจากไปอย่างเงียบๆ ซอ จองอู ตัดสินใจเดินทางไปเรียนต่อที่ต่างประเทศ ในขณะที่ คิมซอฮยอน เดินทางไปอังกฤษเพื่อฝึกฝนและแข่งขันเทนนิสต่อ

เมื่อ ซอล กงชาน ไปส่งเธอที่สนามบิน จู ยูริน ได้นัดพ่อของเธอมาด้วย และตัดสินใจเดินทางไปใช้ชีวิตต่างประเทศ และเมื่อ ซอล กงชาน ล่วงรู้ความจริงที่ปู่รู้แล้วว่า จู ยูริน ไม่ใช่หลานสาวแท้ๆ ทำให้เขารู้สึกเสียใจต่อคุณปู่มากๆ อย่างไรก็ดีปู่ก็ไม่ได้บอกความจริงต่อเขาว่า ได้พบกับ ชเว ฮานา หลานที่แท้จริงแล้ว ซอล อุง อาการหนักอีกครั้งเพราะเสียใจเรื่อง ซอล กงชาน กับ จู ยูริน ที่โกหกเขาจนเข้าโรงพยาบาลอีกครั้งหนึ่ง

หลังจากนั้น 2 ปีผ่านไป

ซอล กงชาน ยังคงตามหา จู ยูริน อยู่เรื่อยๆไป แต่ก็ไม่พบเธอเขาเดินทางไปญี่ปุ่นหลายครั้งและใช้เงินมหาศาลที่จะเสาะหาเธอ ซอ จองอู กลับมาทำงานดูแลในตำแหน่งแทน ซอล กงชาน แทนหลังจากที่ ซอล กงชาน ตัดสินใจที่จะเดินทางไปดูแลกิจการโรงแรมที่ประเทศญี่ปุ่น โดยจุดประสงค์หลักคือไปตามหา จู ยูริน เพราะล่วงรู้มาว่าเธอทำงานอยู่ที่นั่น

ขณะที่ ซอล กงชาน และ ซอ จองอู เดินทางไปสนามบิน โดย ซอล กงชาน จะเดินทางไปญี่ปุ่น ซอ จองอู ได้พบกับ จู ยูริน เข้าอีกครั้งหนึ่งแต่ตามเธอไปไม่ทัน แต่เขาได้บอกกับ ซอล กงซาน เอาไว้ว่าหากคราวหน้าเขามีโอกาสได้พบกับ จู ยูริน อีกครั้งเขาจะต้องทำให้เธอมาชอบเขาให้ได้ ขณะที่ ซอล กงชาน ได้รู้จากผู้โดยสารหญิงที่ยืมปากกาเขาไปพูดคุยกันเรื่องไกด์สาวที่ชื่อ จู ยูริน ซอลกงชาน จึงรู้ว่า จู ยูริน ทำงานอยู่ที่บริษัททัวร์ เขาจึงเดินทางกลับจากญี่ปุ่นทันทีและมาพบกับ จู ยูริน ในที่สุด

ซอล กงชาน สัญญากับตัวเองไว้แล้วว่าคราวนี้จะไม่ปล่อยให้ จู ยูริน หนีไปไหนอีกแล้ว เขาตามตื้อเธอไม่ห่าง แต่อย่างไรก็ตาม จู ยูริน กลับบอกว่าเธอไม่ได้คิดอะไรกับเขาอีกต่อไปแล้ว ทั้งๆที่จริงๆ แล้วเธอดีใจมากแต่ด้วยคำสัญญาที่มีต่อ ซอล อุง เธอจึงพยายามตีจาก ซอล กงซาน อยู่ดี ซอ จองอู ก็ต้องผิดหวังในความรักต่อ จู ยูริน อีกครั้งหนึ่งเมื่อเห็นว่าทั้งสองคนนั้นกลับมาเจอกันอีกหนซะแล้ว

และยิ่งเมื่อ ซอล กงชาน รู้ความจริงมาว่า ซอล อุง ได้พบกับ ญาติตัวจริงแล้ว จึงยิ่งทำให้เขาตัดสินใจที่จะทิ้ง ปู่ และญาติๆเพื่อจะไปใช้ชีวิตอยู่กับ จู ยูริน อีกครั้งหนึ่ง ซอล กงชาน รู้สึกโกรธปู่ที่ปิดบังความจริง เพราะซอล อุง รู้เรื่องว่าหาก ซอล กงชาน รู้ความจริงตั้งแต่ 2 ปีก่อน
ก็คงจะต้องทิ้งปู่ของเขาไปหา จู ยูริน แน่ๆ

จู แทฮยอง ได้มีโอกาสพบกับ คิม ซอฮยอน อีกครั้งหนึ่งที่โรงแรม L'Avenuel โดยเขาหวังว่าจะให้ คิม ซอฮยอน ฝากงานให้ลูกสาวของเขาทำงานในโรงแรม คิม ซอฮยอน จึงมารู้ว่าแท้ที่จริงแล้ว จู ยูริน เป็นลูกสาวของ จู แทฮยอง นี่เอง คิม แซฮยอน จึงนัด จู ยูริน มาพบและสอบถามถึงเรื่องราวต่างๆนานา จู ยูริน จึงตัดสินใจที่จะให้เรื่องทุกอย่างจบลงโดยมีข้อแม้ให้ คิม แซฮยอน ทำตามแผนของเธอให้นัด ซอล อุง และทุกคนรวมทั้ง ซอล กงชาน มาพบกันเพื่อจะเปิดเผยความจริง

จู ยูริน ได้พา จู แทฮยอง พ่อของเธอมาพบกับ ซอล อุง, ซอล กงชาน, ซอ จองอู, แบ อิลซอง, จาง อิลโด และ คิม ซอฮยอน ที่โรงแรมและเริ่มเปิดเผยเรื่องราวโกหกอีกครั้งหนึ่ง เธอบอกกับทุกคนว่าทุกอย่างเป็นแผนการของเธอที่จะหลอกลวงทุกคนเพื่อหวังเงินและเพียงแค่แกล้งรักกับ ซอล กงชาน เท่านั้น เมื่อทุกคนได้ฟังก็รู้สึกสะเทือนใจ แต่ในใจลึกๆ ก็รู้ว่านี่คือคำโกหกทั้งหมด เธอทำเช่นนั้นเพื่อปกป้อง ซอล กงชาน ไม่ให้มีปัญหากับ ซอล อุง ปู่อันเป็นที่รัก

หลังจากที่ได้ฟังคำโกหกของ จู ยูริน มีหลายคนไม่ว่าจะเป็น ซอล กงชาน, ซอ จองอู, จาง อิลโด และ คิม ซอฮยอน มาพบกับ ซอล อุง เพื่อบอกว่า จู ยูริน เป็นคนดีและเธอทำพูดไปทั้งหมดก็เพื่อปกป้อง ชอล กงชาน และเมื่อ จู ยูริน เข้ามาพบกับ ซอล อุง ที่บ้านเพื่อขอโทษที่เธอต้องมาพบกับ ซอล กงชาน อีกครั้งหนึ่ง สุดท้าย ซอล อุง ยอมให้อภัยและให้ทั้งคู่ได้คบกันในสุด เพราะ ซอล อุง ไม่อาจที่จะขัดขวางโชคชะตาแห่งพรหมลิขิตของทั้งสองได้....

ที่มา jkdramas.com
http://entertainment.hunsa.com/view.php?cid=28033&catid=16

step 3 : เสาร์ที่ยี่สิบสี่กุมภาห้าศูนย์

 
(>.< ) ( >.<) (>.< ) ( >.<) วันนี้...วันนี้...วันนี้....
วันนี้ได้เจอวิดวะน้อยแล้วล่ะ!! >///<
 
          และแล้วรันก้อได้เจอจนได้  หลังจากที่ไม่ได้เจอมาตั้งเกือบเดือน  คึคึคึ
          และหลังจากที่ไม่ได้เจอเป็นเดือน  รันก้อได้เห็นหน้าวิดวะน้อยตั้ง 0.001 วิแน่ะ -"-
 
แหม..นานจังเนอะ T-T... ก็มันแค่เดินผ่านกันแว๊บเดียวเองอ่ะ...แต่แค่นั้นก้อดีใจแล้วล่ะ >.<
มักน้อยจิงๆเลย...ลูกใครวะ
 
          แต่ก้อนั่นล่ะ  เจอแค่นิดเดียวก้อดีกว่าไม่ได้เจอเลยใช่มั๊ยล่ะ
          เหตุการณ์ก้อมีอยู่ว่า....
 
รันหิวมากมาย (หลังจากที่ทานอาหารกลางวันเสร็จ) ก้อเลยลงไปซื้อ Pocky ที่ใต้หอ
พอซื้อเสร็จก้อกำลังจะขึ้นห้อง  วิดวะน้อยก้อลงมาพอดี ถือตะกร้าผ้ามาซัก แล้วก้อเดินผ่านกันไป
 
          จบ.
          ...ทำไมมันใช้เวลานานขนาดนั้นล่ะ T-T...
 
แต่ปกติก้อเป็นอย่างนั้นอยู่แล้วนี่เนอะ แค่เดินผ่านกัน  แค่นั้น...
แต่อย่างน้อยวันนี้ก้อได้เห็นหน้าล่ะ...เหมือนเพิ่งตื่นเลย แหะ!
 
          แต่เห็นไปก้อเท่านั้นล่ะ...ของๆคนอื่น  TT^TT  ต้องเป็นของคนอื่นไปแล้วแน่ๆ
          เพราะวันนี้ก้อออกไปข้างนอกนานมาก......ก  อีกแล้ว 
 
รันออกไปหาหนมกินประมาณสี่โมง รถวิดวะน้อยก้อหายไปแล้ว
แล้วออกไปอีกทีตอนเกือบๆสามทุ่ม รถวิดวะน้อยก้อยังมะกลับมา  T-T
 
          ทำไมนานนักล่ะ ออกไปทำไร ไปหาใคร ใครกัน ผู้หญิง (?) คนนั้น...ไม่มีใครรู้
          แต่ที่รู้ๆ....รันคงจะเป็นโรคจิตไปแล้ว ฮ่าๆๆ  บ้าจิง!!
 
 
อื้อ...แล้วตอนนี้ก้อสอบเสร็จแล้วล่ะ!!!
                             สอบเสร็จแล้ววววววววววว....แว้วววววววววววว....แอ๊ววววววววววว
 
จิงๆก้อเสร็จมาสามวันแล้วล่ะนะ  แต่ขี้เกียจเปิดคอม ก้อเลยเพิ่งจะได้มาอัพ
                             ขี้เกียจจิงๆเลย...ไม่อยากจะบอก แต่จะบอก - -"  
 
วันๆก้อได้แต่เปิดทีวีอย่างเดียว นอนกลิ้งไปกลิ้งมาบนเดียง   ดูหนังทั้งวี่ทั้งวัน...
                              ทั้งวันจิงๆเลยนะ  อิจฉาตัวเองแทนน้องจัง... คึคึคึ
 
น่าสงสารจังเลยเนอะ เด็กเอนท์ ต้องไปสอบ O-net  A-net อะไรนั่น
อดดู My Girl เลย คึคึคึ...คุนน้องที่น่าสงสาร  อดดูคุณซอกงซานหล่อลากเลย หุหุ
 
         
 
 
 ...น่ารักจิงๆเล้ย คุณซอกงซานเนี่ย >.<...
 
 
ปล. ตอนนี้กลายเป็นหมูอืดมากมาย กินป๊อกกี้วันละ3กล่อง  บ้าจิง!!
      กล่องสุดท้ายหมดตอนตี2.45  บ้าที่สุด!!! อู๊ด.
2月18日

step 2 : Run Comeback

 
เป็นไง...ธีมใหม่ หัวใจเต็มปายหมด คึคึคึ...ทำไมมันตรงข้ามกับชีวิตจริงอย่างงั้นล่ะ  -"-
ตอนนี้นะ ... ชีวิตรันเหมือนถูกพระเจ้าลงโทษล่ะ 
 
          วิดวะน้อยหายไปไหน?  ใครเห็นช่วยบอกหน่อยสิ ไม่ได้เจอมาครึ่งเดือนแล้วนะ 
          นานใช่มั๊ยล่ะ? อยู่หอเดียวกันแท้ๆ ... หรือว่า....
 
วิดวะน้อยจะกลายเป็นของคนอื่นไปแล้ว  TT-TT  โฮ....ม่ายยยยยยยย
แต่ต้องเป็นอย่างงั้นแน่ๆ  เพราะเดี๋ยวนี้นะ....กลับหอดึกๆดื่นๆ  ตอนเย็นก้อออกไปแต่วันเลย  ฮึ่ย!!
 
          ใครกัน...คนที่วิดวะน้อยไปอยู่ด้วย...ใคร...มันผู้นั้นเป็นใคร ... ใครกัน ห๊า!!!!!!  สารภาพมาซะดีๆ
          ...ตอนนี้รันกะลังจะเฉาตายแล้ว....ว  พาวิดวะน้อยมาให้เห็นหน้าหน่อยสิ 
 
คอยดูนะ.... ถ้าลงทะเบียนเรียนสืบสวนสอบสวนได้... หึหึหึ ‰บ‚ฬ‹L
แล้วไง...( _ _")  แต่อย่างน้อยก้อได้ตามติดใช่ป่ะล่ะ  คิดดูสิ  ได้สะกดรอยตามทุกวันเลย คึคึคึ
 
          ปรากฎว่า....เปิดเทอมมา  วิดวะน้อยย้ายหอหนีไปแล้ว ...แง่ะ  คงไม่เป็นอย่างงั้นนหรอกน่า...เนอะ
          ปรากฎว่า... รันต้องเป็นฝ่ายย้ายเอง....ไม่!!...ไม่นะ...รันต้องเรียนจบพร้อมเพื่อนๆสิ อย่าให้รันจบก่อนเลยนะ  Y Y
 
แต่ตอนนี้เกรดเหมืนถูกแขวนอยู่บนหยากไย่เส้นบางๆ ห้ามใครไปสะกิดมันเด็ดขาดเลยนะ
รันยังไม่อยากสบายก่อนเพื่อนๆ  รอสบายพร้อมกันจะดีกว่า... แหะ
 
         งั้นพอแค่นี้ก่อนดีกว่า ต้องไปอ่านหนังสือแระ  เดี๋ยวเจอกันใหม่...บาย
         ชักเริ่มง่วง....
 
เอออ...ใช่!!!
ว่าจะมาพูดถึงขนมร้านโบ๊ท...มันอร่อยจิงๆเลยนะ   ขนมร้านโบ๊ทน่ะ
 
          วันนี้ซื้อหนมปังแพฟักทองมา ฟักทองเยอะจิงๆเลย เยอะจิงๆนะ เป็นชิ้นๆเลยอ่ะ
          ไม่เหมือนของพวกฟาร์มเฮ้าส์  ที่ฟักทองกลายเป็นเศษเล็กๆ เล้กมั่กๆอ่ะ
 
โฮลวีตก้อเหมือนกัน  เป็นโฮลวีตแท้ๆเลยทีเดียว เคี้ยวเพลินเลย  เพลินจนน้ำหนักขึ้นมา 2 กิโล 
แหม...แค่ 2 กิโลเองเนอะ T-T
 
          แค่นี้ล่ะ...เออ...Cinnamon roll ก้ออร่อยเหมือนกัน   Bye...
 
10月30日

step 1 : starto!!

ง๊องๆ แง๊งๆ หาเรื่องใส่ตัวซะแร้วมั๊ยล่ะกู อยู่ดีไม่ว่าดีเสร่อมานั่งทำสเปซซะงั้น
สงสัยว่างจัด - -" เฮอะ!! ที่ไหนล่ะ เห็นชาวบ้านเค้าทำกันเลยอยากจะมีมั่ง
แล้วเป็นไง? ก็เป็นงี้แหละ แงๆๆๆ เน่าๆๆๆ อะไรนักหนาก็ไม่รู้
แล้วก็นะ ทำมาก็ไม่รู้ว่าจะได้อัพรึป่าว ยิ่งขี้เกียจๆอยู่
เหมือนเป็นโรคประสาทเลยว่ะ ตอนนี้มีไดอารี่อยู่ในครอบครอง 3 อันแร้ว ฮ่าๆๆ
อ่อ ที่เป็นสมุดอีก 1 - -" รวมเป็น 4 ท่าจะบ้าแฮะ
แต่รู้สึกว่านะ ไอ้นี่ท่าจะเน่าสุด มันทำไงของมันอ่ะ ตอนแรกนึกว่าจะง่าย
แต่ของ storythai ง่ายกว่านิ (รึป่าว?) รึว่าเราชินของอันนั้นมากกว่า
 
เออ........แล้วอนาคตของสเปซนี่มันจะเป็นยังไงต่อไป
จะถูกทิ้งหรือถูกอัพเรื่อยๆ เราก็ต้องมาติดตามกันต่อไปนะฮับ
(แต่แน้วโน้มจะถูกทิ้งมีท่าจะสูงกว่า...แล้วกูจะทำทำไม?... หึหึ)
 
เออๆ บีจีนี่ตอนแรกอุส่าห์ใช้อันที่มันน่ารักๆ... แล้วไง? มันดันไปซ้ำกะของแก้มอ่ะดิ แง...
ดันชอบเหมือนกันอีก แต่ด้วยความที่เป็นพี่ที่แสนดี เราก็เรยต้องเสียสละให้น้องไป หุหุ
(หรอ? ได้ข่าวว่าทำทีหลังเลยต้องเปลี่ยน... _ _" )
 
อืม...พอก่อนดีก่า ต้องไปสำรวจก่อนว่าต้องทำไรเพิ่มเติมมั่ง
ไม่อยากปล่อยไว้ให้มันพิการไปมากกว่านี้   ไปละๆ